من چقدر حوصله نوشتن نداشتم

همین که این روزآم آروم و کم تنش هستن برام کافیه

دو سال منتظر بودم طرحم تموم شه که روز آخر بیام اینجا بنویسم تموم شد ولی خورد به قضایای این چند وقت و حوصله هیچی رو نداشتم

حدود شیش هفت ماه با وضع روحی داغونی که داشتم سعی کرده بودم کراشمُ فراموش کنم

تقریبنم موفق شده بودم تا اینکه هفته قبل بعد از ماه ها بی خبری کامل بهم زنگ زد

و همون ده دقیقه کافی بود تا دوباره هوایی شم

تنها جنبه مثبت زندگیم اینه که دیگه کارمند نیستم و لازم نیست شیش صبح از خواب بیدار شم

این روزا که ۱:۳۰ تعطیل میشم خیلی اوضاع بهتر شده

وقتی میرم خونه وقت بیشتری دستمه و استراحتمم تقریبا کافیه

فقط سه ماه دیگه باید تحمل کنم

بابا من از همتون متنفرم و چشم دیدن هیچکدومتونُ ندارم

دلم نمیخواد حتی سلام علیک و خدافظی کنم 

اونوقت تو میخوای با من سر صحبتُ باز کنی؟

به قرآن الان خودمُ جر میدم از دست شما کیریا

زندگی تا وقتی دانشجویی قابل تحمل و قشنگهتفریحاتتُ داری فیلم و سریالاتُ میبینیمسافرت میریپیچوندن و برنامه کردن بین کلاسا رو داریتابستون آزاد داریکلا وقت آزاد زیاد داریهروقت حوصله ات نکشید کلاس و دانشگاهُ میپیچونیاون وسطا هم یکم درس میخونی چارتا امتحانم میدی میره دیگهولی وقتی دانشگاه تموم میشی و میری سرکار تازه میفهمی زندگی چقدر مزخرف و تکراریهتازه میفهمی دیگه آدمِ خودت نیستیدیگه حوصله نداشتن و بهونه و پیچوندن نداریمسافرت طولانی و با خیالِ راحت نداریبرنامه و تفریح وسط هفته نداریتو هستی و یه لوپِ بی پایان از خستگی و بی حوصلگی و هیچ کاری نکردنتازه میفهمی اندازه زحمت و جون کندنتم بهت پول نمیدن و سختیش دو برابر میشه ادامه مطلب

دو سه سال پیش یبار که داشتم از دانشگاه بر میگشتم راننده اسنپه بدجور کراش بودهی منتظر بودم وسط راه سر صحبتُ باز کنه ولی هیچی به هیچیمن کلا خیلی کم حرفم و نهایت صحبتم با راننده ها سلام و خداحافظ بود ولی واسه این یکی آخر سر که میخواستم پیاده شم بعد از خداحافظی گفتم مرسی روز خوبی داشته باشینولی عوضی عین گاو هیچ جوابی نداد و رفت ادامه مطلب

دیروز توی واتساپ میوتش کردم چون خسته شدم انقدر که منتظر دیدن نوتیفش موندم و نوتیف نیومد

خسته ام کاش میتونستم یک ماه مرخصی بگیرم

خیلی وقتا میگم ای کاش من نصف بعضی ادما میتونستم احساساتمو بیان کنم :) خوب امروز یه روز زودتر هدیه تولد مامان رو بهش دادیم اما من فقط لبخند زدم و جعبه رو دادم دستش :/

مدتیه که اعتقاداتم خیلی کمرنگ شده خیلی ... نمیدونم شاید اثر محیطه یا اطرافیان یا سستی اعتقاداتم :( ولی هنوز که هنوزه من عاشق پوشش خانمایی هستم که رو سری ساتنشون رو با مدلای قشنگ و گیر وصل میکنن طوری که یه تار موهاشونم بیرون نیست.. چادر میپوشن و خیلی خوشگل میرن بیرون :)))) حیف که هیچ وقت اینجوری نبودم....

دیشب تو عروسی به این نتیجه رسیدم که جامعه ای که توش زندگی میکنم غرق شده تو کثافت :/ و اسکار لجن ترین ادم میرسه به اقای م.ز که با نگاهی که سراسر نیاز جنسیه به زنای لخت وسط نگاه میکرد و تهش هم باهاشون همگام شد...